دون تعارف، جنگ، داستان ننوشته هاست؛ داستانی که قهرمانانش در خاک فروتنی مفقودالاثرند و هرآینه در رنگ گمنامی خویش، حماسه می آفرینند و در خویش رسوب می کنند. یک اشاره کافی است تا از نام خویش تهی شوند و «ما» شوند.