مردی که تعطیلی نداشت

دکتر محمدحسین فرج نژاد طلبه مجاهد و اندیشمند خستگی ناپذیر در شب عید قربان ۲۹ تیر ۱۴۰۰ به همراه خانواده اش آسمانی شد.

عشق به سربازی امام زمان او را بر آن داشت تا در سنین نوجوانی، مدرسه تیزهوشان یزد را رها کرده و عازم حوزه علمیه قم شود. از همان روزهای اول علاوه بر دروس حوزه، دشمن شناسی و رسانه را نیز با جدیت پیگیری میکرد.
برگزاری دوره های متعدد و اردوهای دانش آموزی، طلبگی و دانشجویی را از همان سالهای اول طلبگی آغاز کرد. خودش اهل قلم بود و اصرار داشت که شاگردانش نیز دست به قلم شوند. فعالیتهای خود را محدود در قم یا یزد نکرده بود، از سیستان و بلوچستان گرفته تا سوریه و یمن، به فکر محرومین و مستضعفان و جهان اسلام بود.
ساعت ها مطالعه و تدریس در زمینه یهودیت، صهیونیسم و رسانه شامه اش را قوی کرده بود. تکیه کلامش به رفقا این بود:
«بچه ها بجنبید! وقت کمه. خیلی کار داریم»
روز و شب نمی‌ شناخت. شبانه روز کار میکرد. برای شاگردانش خیلی وقت میگذاشت. خلاصه که فرمانده خط مقدم بود.