اسداء الرغاب

کتاب «اسداء الرغاب» که نام کامل آن «إسداء الرغاب بکشف الحجاب عن وجه السّنه و الکتاب، بإثبات وجوب التستّر علی النّساء و الاحتجاب» است را به جرأت می توان یکی از بهترین تألیفات فقیهان امامی درباره حجاب و لزوم پوشش بر بانوان دانست.

از ویژگی های منحصر به فرد این کتاب علاوه بر نبوغ فقهی نویسنده و تتبع تحسین برانگیز آن، تسلط فوق العاده نویسنده به اشعار و ادبیات عرب است. بر این اساس نویسنده همچنان که توانسته متن اصلی کتاب را با واژگان مسجع و تشبیهات و استعاره های فراوان زیبا جلو نماید، توانسته است که برای اثبات دیدگاه های خود درباره معنای الفاظ یا هیئات به شواهد متعدد شعر جاهلی یا صدر اسلام استناد نماید.
تحولات اجتماعی سده اخیر که در جهان تسنن از اوایل قرن بیستم و در کشور ما از جنبش مشروطه بروز بیشتری یافت، زمینه ای فراهم نمود تا در فضای روشنفکری و نخبگانی مباحثاتی در موافقت یا مخالفت با اصل حجاب و یا حدود شرعی آن مطرح شود. این مباحثات سبب شد که متون مستقلی درباره حجاب شرعی در جهان تسنن و تشیع نگارش یابد.
آیت الله سید محمد باقر رضوی کشمیری لکنهوی یکی از اولین فقهای شیعی است که به نگارش اثر فقهی مستقل و تفصیلی در موضوع حجاب پرداخته است. این اثر که در سال ۱۳۴۷ قمری مصادف با آخرین سال های قرن سیزدهم شمسی نگارش یافته مشتمل بر مباحث فقهی پرمایه و گرانسنگی است که توانسته است نظر مدرسان خارج فقه حوزه را به خود معطوف نماید و به این دروس غنا و رونق بخشد. استدلال های این کتاب، گر چه در مباحثی از جمله وجوب ستر وجه به چالش کشیده می شود، اما سطح علمی مباحث به گونه ای است که فقها را به اذعان خبرویت نویسنده وا می دارد؛ به گونه ای که نمی توان استدلال های وی را نادیده گرفت و از کنار آن به سادگی و بدون نیاز به بحث تفصیلی گذشت.

شایان ذکر است جهت تسریع دسترسی محققین به مطالب کتاب علاوه بر فهرست تفصیلی، نمایه های آیات، روایات، اشعار و منابع نویسنده تنظیم شده است.