نماز

هر دستگاهی برای کارکردن، از ذخیرۀ انرژی خود استفاده میکند و به منظور پرکردن ذخیرۀ مصرف شده، بایستی جایگاهی برای پرکردن داشته باشد. سفرۀ غذایی که بر سر آن می نشینیم ایستگاه تغذیۀ جسمی ماست و نمازی که می خوانیم ایستگاه تغذیۀ روانی و روحانی ما. گویی ارتباط با پروردگار، تقویت کننده ای است که با یک نماز، باتری دل را پر میکند. گاه به دلیل اشکالاتی، نیرورسانی و پرشدن باتری تخلیه شده انجام نمی شود. به عبارت دیگر، دستگاه در شارژ است، اما شارژ نمی شود.

نماز هم این چنین است: « صلوه الا بحضور القلب »؛ نماز بدون حضور قلب، نماز نیست. مهم در شارژ قرارگرفتن و شارژشدن است. کتاب حاضر، مجموعه ای از چند گفتار حضرت آیت الله حائری شیرازی دربارۀ نماز و فلسفه و آثار آن است که معظم له به زیبایی، آثار فردی و اجتماعی این عمود خیمۀ دین را بررسی کردهاند. اکنون، پس از سالیان دراز و پس از تغییراتی چند، دفتر نشر معارف آن را در ضمن مجموعۀ آثار معظم له، منتشر می کند. امید است آحاد مردم از این اثر مفید استفاده کنند.