قانون در طب یکی از کتابهای ابن سینا در زمینهٔ پزشکی است که نزدیک به هفتصد سال در مراکز علمی اروپا تدریس می شد. اصل کتاب به زبان عربی نوشته شده است و عبدالرحمن شرفکندی در دهه های ۴۰ و ۶۰ شمسی، آن را به زبان فارسی ترجمه کرده است.
این کتاب مهم ترین و مفصل ترین کتاب ابن سینا در طب و از امهات کتب طبی در تمدن ایران پس از اسلام و از جمله مهم ترین آثار پزشکان دنیای قدیم است.
این نوشتار که خلاصه شده کتاب قانون تألیف ابن سیناست، کلیات علم طب قدیم از منظر ایشان به شرح ذیل بیان گردیده است:
کتاب از پنج بخش تشکیل شده است: در بخش اول امور کلی مربوط به طبابت بیان شده است. در بخش دوم داروهای ساده تحت عنوان ادویه مفرده مورد بحث قرار گرفته و نحوه ساخت و استفاده آنها برای بیماری های مختلف بیان گردیده است. در بخش سوم برخی از بیماری های جزئی که به طور آشکار و پنهان بر اندام های مختلف بدن آدمی عارض می شوند معرفی شده و مکانیسم درمان این بیماری ها بیان شده است. در بخش چهارم بعضی از بیماری هایی که به اندام خاصی از بدن اختصاص نداشته و به صورت عمومی بدن را مختل می کند مورد بحث و بررسی طبی قرار گرفته است. در بخش پنجم و پایانی کتاب نحوه ترکیب و ساخت داروها برای درمان انواع بیماری توضیح داده شده است.