مجموعه داستان «تفنگمو زمین نذار»، نوشته «سیدمیثم موسویان» در سه فصل تنظیم شده است. تمامی داستان های این مجموعه، در ژانر دفاع مقدس هستند. زبان برخی از داستان ها زبانی طنز است و لبخند را بر لب مخاطب می نشاند و صحنه های تصویر شده در داستانهای دیگر، غم انگیز و متاثر کننده است.
فصل نخست این کتاب، حول محور مسائلی که بازماندگان رزمندگان با آن دست به گریبان هستند، شکل گرفته است. فصل دوم به ماجراهایی که برای اسرا رقم خورده می پردازد و فصل سوم، ماجرای خود رزمندگان در خط مقدم است. داستان های این مجموعه از واقعیت و تاریخ جنگ نشات گرفته اند اما اصل بسیاری از داستانهای فصل سوم نیز واقعی است، هرچند که مسائل پیرامونی آنها پرداخته ذهن نویسنده اند.
بسیاری از داستان های مجموعه «تفنگمو زمین نذار»، در جشنواره های گوناگون، صاحب رتبه شده و مورد تقدیر قرار گرفته اند. از سیدمیثم موسویان پیش از این کتابهایی در انتشارات سوره، روایت فتح و شهریستان ادب منتشر شده است.

برشی از کتاب:

چرا نشستی گریه می‌کنی حاجی؟ طوری شده؟ بچه ها شهید شدن؟ فرمانده گفت: «اقلاً پایه اش را می ذاشتی بمانه زمانی. »
– پایه‌اش؟ برا چی؟ حاجی با آستینش چشمش را پاک کرد و به فکر جریمه افتاد.
– یعنی از اینجا تا ماشین سینه‌خیز کافیه ناصر؟
– چرا؟ اشتباهی کردم حاجی؟
– کافی نیست.
– حاجی کاری کردم؟
– از اینجا تا جایی که نا دارم می‌رم.
فرمانده اسلح هاش را روی زمین گذاشت و روی خاک ها خوابید و گفت: «اسلحه ام رو شما بیار.»