دعای ابو حمزه ثمالی

سرور من! اعتمادم، تکیه‌گاهم، امیدم، توکّلم بر تو و دستاویزم رحمت توست. به درگاه کرم تو سر نهاده‌ام و مقیم شده‌ام و به امید لطف و بخشش تو حاجت خود را عرضه می‌کنم و به امید کرم توست – خدایا! – که دعای خود را آغاز می‌کنم و به برآورده شدن نیاز خود نزد تو امیدوارم و نیازمندی خود را با توانگری تو برطرف می‌سازم و زیر سایهٔ عفو تو می‌ایستم و به سوی لطف و کرم تو چشم می‌گشایم و به جانب خوبی‌های تو دیده می‌دوزم. پس تو که آرزوی منی مرا به آتش مسوزان و تو که روشنایی چشم منی مرا در دوزخ سوزاننده جای مده.