آخرین نماز در حلب

خاطرات شهید مدافع حرم عباس دانشگر

عباس متولد اردیبهشت ماه سال ۱۳۷۲ از شهرستان سمنان است. حضور او در پایگاه و بسیج باعث شد که رفتار و گفتارش با اخلاق اسلامی آراسته شود. رابطه‌ای صمیمی و عاطفی با دوستانش پیدا می‌کرد. در سال ۱۳۹۰ در کنکور سراسری شرکت کرد و با رتبۀ عالی در دانشگاه سمنان و در رشتۀ مهندسی کامپیوتر(نرم افزار) قبول شد؛ اما به‌خاطر دوراندیشی و البته علاقه‌ای که به سپاه پاسداران داشت، در آزمون دانشگاه امام‌حسین(ع) هم شرکت کرد و قبول شد. 5مهرماه1390 وارد دانشگاه امام‌حسین(ع) شد و پس از گذشت یک سال دورۀ آموزش عمومی افسری را پشت‌سر گذاشت. 2اردیبهشت1395 به جبهۀ مقاومت در سوریه پیوست و سرانجام در 20خرداد در روستای هویز حومۀ جنوبی شهر حلب سوریه با موشک تاو آمریکایی به شهادت رسید

گزیدۀ متن کتاب آخرین نماز در حلب:

بعد از دو هفته از شهادتش، ساکش به دستمان رسید وسایل داخل ساک را یک‌به‌یک دیدم و ساک را کنار اتاق گذاشتم. در نیمه‌های شب ناگاه صدای اذان را شنیدم و از خواب پریدم. ساعت را نگاه کردم. دیدم نیم ساعت به اذان شرعی مانده؛ هیجان تمام وجودم را گرفته بود؛ دویدم در حیاط خانه که ببینم صدای اذان از مناره مسجد است یا نه! متوجه شدم صدای اذان از داخل خانه است؛ وقتی خوب دقیق شدم، دیدم اذان از ساک کنار اتاق است. سراسیمه به‌سمتش رفتم و گوشی تلفن عباس در ساک بود. برداشتم و نگاهم به آن خیره شد… روی صفحه نوشته بود: «اذان به وقت حلب»

یک سالی از شهادت عباس می‌گذرد هنوز در خانۀ ما صدای اذان در سه نوبت به افق حلب پخش می‌شود. یک بار بار دست بردم که حذفش کنم، دلم نیامد. با خود گفتم بگذار هر روز ندای الله‌اکبر در خانه طنین‌انداز شود تا مرحمی بر دل باشد.