دهان متلخ بود و خشک. تف به روزگار! از اول اشتباه کردم آمدم توی این حرفه. حالا که تا این جا آمده‌ام اگر دوخت و دوز را بگذارم کنار انگشت نما می‌شوم. اگر مغازه را تخته کنم بروم بیخ دل ننه، لباس زنانه‌ها‌یی که خروار خروار پارچه دادند زیر دستم چه می‌شود؟؟ نمی‌شود همه را پس داد که‌؟! به چه بهانه‌ای؟! آدم مگر آبرو ندارد؟1 مرد بازرا است و اعتبارش!! حتی اگر خیاطی را بگذارم کنار باید تکلیف این قماش را معلوم کنم